‎ฉันว่าฉันรู้สึกคลื่นไส้
‎จะอ้วกเหรอ อยากให้จอดข้างทางไหม
‎นี่น้ำนะ
‎เธอโอเคไหม
‎ป่านนี้ฉันควรจะหายแพ้ท้องแล้วไม่ใช่เหรอ
‎ร่างกายของผู้หญิงแต่ละคนมันต่างกันนะ
‎เหรอ เธอรู้อะไรบ้าง ‎เกี่ยวกับเรือนร่างของผู้หญิง
‎ยังรู้ไม่พอ
‎เธอไม่ได้กังวลใช่ไหม
‎ไม่
‎แค่คิดอยู่น่ะ
‎อะไรเหรอ
‎อะไร
‎บางทีเราควรจะกลับไป
‎- เรามาได้ครึ่งทางของแซนดีเอโกแล้วนะ ‎- ฉันรู้
‎ฉันรู้
‎ฉันแค่...
‎มันแค่ยากที่จะรู้แน่ๆ
‎พ่อคงคิดว่าฉันงี่เง่า
‎ฟังนะ เบ็ค ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่นิสัยของเธอ ‎ที่จะห่วงตัวเองเป็นอันดับแรก
‎แต่ในกรณีนี้ ฉันไม่คิดว่า ‎เธอควรคำนึงถึงความรู้สึกของพ่อแม่
‎ฉันไม่คิดว่าเธอควรคำนึงถึง ‎ความรู้สึกของฉัน
‎ฉันไม่คิดว่าเธอต้องคำนึงถึง ‎เด็กด้วยซ้ำ เข้าใจไหม
‎นี่มันเกี่ยวกับเธอ
‎อืม
‎ฉันยังมีระยะทางอีก 1,500 ไมล์ ‎ให้นั่งตัดสินใจใช่ไหม
‎ใช่
‎- เดินทางต่อกันเถอะ ‎- ช่วยด้วย!
‎- และไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ ‎- เมื่อกี้ได้ยินไหม
‎ได้ยินอะไร
‎ช่วยด้วย!
‎หวัดดีค่ะ
‎มีใครอยู่ข้างนอกนั่นรึเปล่าคะ
‎ช่วยด้วย!
‎ผมหลงอยู่ในนี้
‎ฟังดูเหมือนเขาเดือดร้อนมาก
‎ผมพยายามหาทางไปที่ถนน ‎แต่หาทางไม่เจอ!
‎โอเค
‎เราไปดึงเขาออกมาดีกว่า
‎อากาศร้อนมากเลย
‎ระวังนะ อย่าลื่นลงคูน้ำ
‎ระวังแขน ฉันจะเอารถไปจอดออกนอกถนน
‎เด็กน้อย
‎นี่ เด็กน้อย ได้ยินฉันไหม
‎ได้ยินฮะ
‎ช่วยผมด้วย!
‎ผมติดอยู่ในนี้หลายวันแล้ว!
‎โทบิ้น หยุดเรียกได้แล้ว
‎หยุดเรียกได้แล้ว ลูกรัก
‎หวัดดีค่ะ เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
‎เราหลงทาง
‎ข้อร้อง! ได้โปรดช่วยเราด้วย!
‎ไม่! โทบิ้น ไม่!
‎มีผู้หญิงอยู่ในนั้นกับเขา หล่อนทำตัวแปลกๆ
‎คุณอยู่ไหน
‎จะมาหาผมไหม
‎เด็กน้อย เธออยู่ใกล้เรามาก ‎มองเห็นถนนรึเปล่า
‎ไม่ฮะ ผมไม่เห็นอะไรเลย
‎เขาอยู่ใกล้แค่นี้เอง
‎คาล รอเดี๋ยว
‎กัปตันคาลมาช่วยแล้ว!
‎เด็กน้อย เรามาแล้ว!
‎เธออยู่ที่ไหน
‎- ตรงนี้ ‎- คาล รอเดี๋ยว
‎- ช้าลงหน่อย ‎- โทบิ้น
‎นั่นชื่อเธอเหรอ โทบิ้น
‎- ใช่ฮะ ได้โปรดรีบหน่อย ‎- บริการฉุกเฉิน
‎- กรุณาถือสายไว้นะคะ ‎- ผมเหนื่อยเหลือเกิน
‎- หวัดดีค่ะ ‎- ฟังนะ
‎- ไคโอวาเคาน์ตี 191 ค่ะ ‎- ได้โปรดรีบหน่อย
‎โอเค โทบิ้น ฟังฉันนะ แค่นั่งอยู่เฉยๆ ‎เรากำลังไปหาเธอ
‎หวัดดีค่ะ ฉันอยู่ตรงทางหลวงหมายเลข 400
‎ไม่รู้ชื่อเมืองแต่มีเด็กหลงอยู่ในพงหญ้า
‎โทบิ้น!
‎ผมหลงทางสุดๆ !
‎โทบิ้น
‎ให้ตายสิ
‎คาล
‎ให้ตายสิ
‎เด็กน้อย
‎เด็กน้อย! เธออยู่ไหน
‎เด็กน้อย!
‎เบ็คกี้
‎- เบ็คกี้ ‎- ฉันไม่เป็นไร
‎ฉันสายหลุดตอนคุยกับพนง. สายด่วนของตำรวจ ‎โทรศัพท์ของเธอใช้ได้ไหม
‎ไม่ ฉันทิ้งโทรศัพท์ไว้ในรถ
‎กับแว่นของฉัน
‎โทบิ้น!
‎คุณจะมาไหม
‎ได้โปรด เดินมาเรื่อยๆ ผมหาคุณไม่เจอ
‎เด็กน้อย ฟังเหมือนเธอกำลัง ‎มุ่งหน้าไปเนแบรสกา อยู่เฉยๆ สิ!
‎ฉันไม่สนว่าเธอกลัวขนาดไหน ‎อย่าขยับ ให้เราไปหาเธอเอง
‎เบ็คกี้
‎เบ็คกี้ เธออยู่ไหนเนี่ย
‎ฉันอยู่นี่!
‎คาล
‎มีบางอย่างทะแม่งๆ เกี่ยวกับที่นี่ ‎ฉันว่าเราควรกลับไปที่ถนนนะ
‎แล้วเด็กกับแม่ของเขาล่ะ
‎มารวมตัวกันก่อนเถอะ
‎ฉันจะคุยต่อไปเรื่อยๆ และเธอก็ ‎หาทางกลับมาหาฉันละกันนะ
‎ก็ได้ เป็นความคิดที่ดี
‎โอเค เริ่มคุยสิ
‎จะให้คุยเรื่องอะไรดี ‎ตอนหลงทางอยู่ในทุ่งหญ้า
‎เธอพูดพร่ำไม่หยุดมาหลายพันไมล์ ‎แล้วกลับคิดไม่ออกว่าจะพูดอะไรเหรอ
‎กาลครั้งหนึ่ง มีชายชื่อแมคสวีนีย์
‎ทำเหล้าจินหกใส่กระปู๋ที่เขามี
‎ด้วยมารยาทที่ดีสุดๆ เขาเติมเหล้าเวอร์มุต
‎และแอบให้แฟนสาวลิ้มรสมาร์ตินี่
‎พูดได้น่าตรึงใจมาก
‎นี่ พวกคุณกำลังมองหาผมรึเปล่า ‎ผมกลัวมาก!
‎หาอยู่ รอก่อน
‎เบ็คกี้
‎เบ็คกี้ พูดต่อสิ
‎"กาลครั้งหนึ่งมีผู้หญิงชื่อจิลล์
‎กลืนยาระเบิดได้อย่างชิวๆ
‎พวกเขาเจอจิ๊มิของเธอ ‎ที่นอร์ทแคโรไลนานะเออ... "
‎หยุดก่อน ฉันเดินเลยเธอได้ไงก็ไม่รู้
‎คาล เลิกล้อเล่นได้แล้ว นี่มันไม่ตลกนะ
‎เบ็คกี้
‎มีอะไร
‎เธอพูดถูก มีอะไรผิดปกติที่นี่
‎เอาล่ะ มาทำงี้กัน
‎พอนับถึงสาม เราจะกระโดดชูมือขึ้นพร้อมกัน
‎เธอกระโดดได้เหรอ
‎โดดได้อยู่แล้ว คิดว่าไงล่ะ
‎คิดว่าเธอกำลังจะมีลูกตอนฤดูร้อนนี้ ‎ฉันคิดว่างั้นไง
‎คาล หยุดเดินไปได้แล้ว
‎ฉันไม่ได้ขยับเลย!
‎ไม่ๆ เธอขยับ เมื่อกี้เธอขยับและก็กำลังขยับอยู่
‎ไม่ได้ขยับ สาบานได้เลย
‎โอเค แค่...
‎ลืมไปเหอะ มากระโดดกัน
‎โอเคไหม
‎- พร้อมนะ ‎- โอเค
‎หนึ่ง สอง สาม!
‎เธออยู่ใกล้
‎อีกครั้งนึง
‎- โอเค ‎- หนึ่ง สอง สาม
‎บ้าไปแล้า นี่แม่งเพี้ยนสุดๆ !
‎เบ็คกี้!
‎- ‎เบ็คกี้! ‎- ‎อยู่ตรงนี้!
‎เบ็ค!
‎ตรงนี้!
‎เบ็ค!
‎อยู่ตรงนี้!
‎เบ็คกี้!
‎(เฟร็ดดี้)
‎คาล เป็นอะไรรึเปล่า มีอะไรเหรอ
‎ไม่มีอะไร
‎ฉันแค่ลื่นน่ะ
‎ฉันเริ่มสติแตกนิดนึงละนะ
‎เราจะทำไงกันดี
‎เราจะออกไปจากที่นี่
‎เราแค่ต้องตั้งสติให้ดี
‎- แล้วเด็กนั่นล่ะ ‎- ลืมเด็กไปซะ
‎ตอนนี้มันเป็นเรื่องของเราแล้ว
‎เบ็คกี้!
‎คาล!
‎เบ็คกี้!
‎คาล
‎เบ็ค
‎คาล
‎ฟังนะ เบ็ค เธอแค่อยู่กับที่ อย่าขยับไปไหน
‎ไม่ต้องตะโกนแล้ว
‎ฉันจะไปหาเธอ
‎เบ็คกี้!
‎เบ็ค!
‎คาล
‎- เบ็ค! ‎- คาล
‎หวัดดี
‎เธอไม่เป็นไรใช่ไหม
‎เบ็คกี้ อยู่นั่นรึเปล่า
‎มีชายคนนึงอยู่นี่
‎ไม่เป็นไร คาล ฉันคือพ่อของโทบิ้น
‎ถ้าเธออยากออกไปจากที่นี่ก็มากับฉันสิ
‎ถ้าคุณออกไปได้แล้วทำไมยังอยู่ในนี้
‎ฉันตามหาลูกชายกับภรรยาอยู่ ‎พวกเขาหลงอยู่ในนี้เหมือนกัน
‎ฟังนะ อีกไม่นานก็จะมืดแล้ว ‎เราควรจะเกาะกลุ่มกันไว้
‎ฉันเข้าใจ เธอไม่รู้จักฉันมาก่อน
‎ฉันชื่อรอสส์ ฮัมโบลต์ ‎ทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์
‎อยู่เมืองในโพห์คิปซี ภรรยาชื่อนาตาลี ‎ลูกชื่อโทบิ้น
‎เบ็คกี้ เกิดอะไรขึ้น
‎ฉันไม่เป็นไร คาล
‎คุณจะหาพี่ชายของฉันเจอไหม
‎ฉันจะพยายามหาพี่ชายของเธอ
‎แต่ทางออกจากนี่ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ‎ไม่มีอะไรง่ายเลยที่นี่
‎แค่ตามฉันมา แต่อยู่ใกล้ฉันไว้
‎ไม่ว่าจะทำอะไร มองฉันอย่าให้คลาดสายตา
‎โอเค
‎รออยู่เฉยๆ นะ คาล เรากำลังไปหา
‎เบ็คกี้!
‎ฉันไม่มีวันหาเขาเจอแน่
‎คุณจะหาสิ่งต่างๆ เจอ
‎แต่มันจะง่ายขึ้นถ้าพวกมันตายแล้ว
‎โทบิ้นเหรอ
‎ทุ่งหญ้าไม่เคลื่อนย้ายสิ่งที่ตายแล้ว
‎โทบิ้น...
‎เธอล่อเราเข้ามาในนี้เหรอ
‎เธอบอกฉันได้
‎โอเคไหม
‎ฉันไม่โกรธหรอก
‎เปล่า
‎เราได้ยินเสียงคนตะโกน
‎เป็นผู้ชาย
‎เขาร้องขอความช่วยเหลือ
‎เราเลยลงเอยเข้ามาในนี้
‎มันก็เป็นยังงี้แหละ
‎เธออยู่ในนี้มานานแค่ไหน
‎ไม่แน่ใจเหมือนกันฮะ
‎เบ็คกี้...
‎พี่สาวของคุณ...
‎เขาจะตายในไม่ช้า
‎รู้ได้ไงว่าเขาคือพี่สาวของฉัน
‎ก้อนหิน
‎ก้อนหินสอนเราให้ฟังเสียงพงหญ้า
‎พงหญ้ารู้ทุกอย่าง
‎งั้น...
‎เธอก็รู้สินะว่าเขาอยู่ไหน
‎ใช่ไหม
‎ผมหาคำตอบให้คุณได้
‎ไม่...
‎ผมทำได้ดีกว่านั้น
‎ผมพาไปดูก็ได้นะ
‎อยากเจอเขาไหมฮะ
‎อยากไปดูเขาหน่อยไหม
‎มาเร็ว ตามผมมาสิ
‎ท้องกี่เดือนละครับ
‎หกเดือนค่ะ
‎ฉันจำได้ตอนที่นาตาลีตั้งครรภ์
‎เป็นช่วงที่เรายังเด็กและประสบการณ์น้อย
‎ขอให้สนุกกับมัน
‎สนุกกับลูกซะ เพราะมันจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว
‎พ่อของเด็กไม่ได้มีส่วนร่วมใช่ไหม
‎เขาไม่พร้อม
‎แย่หน่อยสำหรับเขา
‎รู้ไหม...
‎ครอบครัวคือทุกอย่าง
‎ถ้ามีสิ่งนึงที่ฉันรู้อย่างแน่นอน
‎ก็คือความจริงข้อนั้นแหละ
‎เราควรไปกันต่อได้ละ
‎ยิ่งหาพวกเขาเจอเร็วเท่าไรก็ยิ่งดี
‎รอสส์
‎ฮัลโหล
‎คาล!
‎อยู่ข้างนอกนั่นรึเปล่า
‎คาล
‎โทบิ้น
‎โทบิ้น เธอต้องรอก่อนสิ!
‎นี่ โทบิ้น!
‎อีกแค่นิดเนียว
‎รอเดี๋ยว โทบิ้น รอก่อน
‎- โทบิ้น ‎- อยู่นี่ไง
‎ขอร้อง รอก่อน
‎รอฉันก่อน
‎โอ้ พระเจ้า
‎โห รู้สึกดีจริงๆ
‎มาสิ คาล ลองดูสิ
‎เบ็คกี้
‎ไปให้พ้นจากฉัน!
‎- ไปให้พ้นจากฉัน! ‎- โทษทีนะ คาล
‎มันสายเกินไปแล้ว
‎เบ็คกี้!
‎เดี๋ยวสิ!
‎คุณไม่มีวันหาเขาเจอด้วยวิธีนั้นหรอก
‎เบ็คกี้!
‎(ศูนย์บริการรถยนต์ของอเล็ก)
‎(ห้ามสูบบุหรี่)
‎ผมพยายามหาคู่นี้อยู่
‎เห็นเขาบ้างไหมครับ
‎วันนี้มีลมจากทางใต้ และอุณหภูมิก็เพิ่มสูงขึ้น
‎และมันกำลังจะเปลี่ยนเมื่อ ‎แนวปะทะอากาศเย็นอีกลูก
‎เคลื่อนที่เข้ามาในพื้นที่ในค่ำคืนนี้จนถึงพรุ่งนี้เช้า
‎ก่อนหน้านั้น จะมีเมฆก่อตัวคืนนี้
‎ระดับความชื้นสูงขึ้นเล็กน้อย
‎และนั่นอาจนำไปสู่ฝนตกปรอยๆ
‎โดยเฉพาะรัฐทางฝั่งตะวันออก ‎และตะวันออกเฉียงใต้ตอนวันอังคาร
‎แต่อากาศจะเย็นกว่ามาก
‎มันจะไม่ดีแน่ๆ
‎ถ้าดูจากช่วงเวลานี้ของปี ‎มันจะเย็นกว่าปกติ
‎แต่วันนี้อากาศก็อุ่นกว่าปกติ
‎(โบสถ์แห่งแบล็คร็อกของพระเยซูคริสต์)
‎เบ็คกี้
‎(เบ็คกี้ ดีมุท)
‎(เจน แอร์ ‎แต่งโดยชาร์ล็อตต์ บรอนเต)
‎เบ็คกี้
‎อะไรเนี่ย
‎คุณเป็นไรไหมฮะ
‎เธอเป็นใคร
‎เมื่อกี้ได้ยินรึเปล่า
‎ได้ยินอะไร
‎คนอื่นๆ
‎ถ้าคุณไม่สนใจ
‎พวกนั้นก็จะไปเอง
‎ใครไป
‎คนที่ติดอยู่ในนี้
‎แต่พวกนั้นไม่ได้เชื่อมโยงกับเรา ‎ดังนั้นมันไม่สำคัญหรอก
‎เรา...
‎เชื่อมโยงกันเหรอ
‎ใช่สิฮะ
‎เพราะคุณรู้จักผม
‎ไม่ ฉันไม่รู้จัก
‎คุณจำไม่ได้เหรอ
‎- ฟังนะ เด็กน้อย เราไม่เคยเจอกันมาก่อน... ‎- เทรวิส
‎- เธอรู้ชื่อของฉันได้ไง ‎- คุณกำลังตามหาเบ็คกี้
‎เธอ...
‎เธอรู้จักเบ็คกี้เหรอ
‎แน่นอนฮะ
‎เดี๋ยว นั่นเป็นไปได้...
‎เธอเป็นใครกันแน่
‎โทบิ้น
‎โทบิ้นเหรอ
‎คุณจำไม่ได้จริงๆ เหรอฮะ
‎ฟังนะ รู้ไหมว่าเขาอยู่ที่ไหน
‎เธอรู้ ใช่ไหมล่ะ
‎นี่ เธอต้องบอกฉันมานะ
‎บอกฉันสิ!
‎เขาอยู่ไหน
‎มองฉัน! เขาอยู่ที่ไหน
‎ผมพาคุณไปดูก็ได้
‎- แต่... ‎- แต่อะไร
‎- คุณแน่ใจนะว่าอยากเจอเขา ‎- แน่สิ! แค่...
‎ขอร้องล่ะ
‎โทบิ้น
‎ก็ได้
‎แต่คุณต้องอยู่ใกล้ผมไว้นะ
‎นั่นไง
‎เบ็คกี้
‎เบ็คกี้!
‎เบ็คกี้ ไม่นะ
‎เบ็คกี้
‎ทุ่งหญ้านี้ไม่เคลื่อนย้ายสิ่งที่ตายแล้ว
‎มันทำให้หาพวกเขาเจอได้ง่ายขึ้น
‎โอ้ พระเจ้า
‎ช่วยด้วย!
‎โทบิ้น
‎โทบิ้น!
‎เราไม่เห็นว่าเป็นรถของ...
‎ฮัลโหล
‎อย่าข้ามถนน!
‎- ฮัลโหล ‎- โทบิ้น จับตามองเฟร็ดดี้ไว้ให้ดีนะ
‎นี่!
‎นี่! ฉันติดอยู่ในนี้!
‎ช่วยฉันด้วย!
‎ฮัลโหล มีใครอยู่ข้างนอกนั่นไหม
‎โทบิ้น
‎โทบิ้น นั่นเธอรึเปล่า
‎โทบิ้น นี่เทรวิสนะ
‎อะไร เธอจำฉันไม่ได้แล้วเหรอ
‎ตรงนั้นฮะ แม่ ได้ยินเขารึเปล่า
‎อะไรนะ ไหนจ๊ะ ลูกรัก
‎ในพงหญ้า
‎เรารู้ชื่อของผมด้วย
‎- แน่ใจเหรอ ‎- โทบิ้น
‎- ไม่เป็นไร เฟร็ดดี้ อยู่เฉยๆ ‎- เธอไปไหนแล้ว ช่วยฉันด้วย
‎เราจะสรุปข้อตกลงกัน ‎ตอนผมกลับไปต้นอาทิตย์หน้านะครับ
‎อะไรนะ
‎- ไม่ๆๆ ผมบอกคุณเลย ‎- เฟร็ดดี้
‎อย่าถอนตัวออกจากเอสโครว์ ‎คุณไม่ได้จ่ายแพงเกินไป
‎- รอสส์! ‎- กรุณารอสักครู่นะครับ
‎เฟร็ดดี้!
‎โทบี้ อย่าไปไกล ‎อย่าเข้าไปในนั้น มันเป็นสถานที่ส่วนบุคคล
‎เขาไปตามเฟร็ดดี้
‎โทบี้!
‎โทบิ้น!
‎โทบี้ ไปไหนแล้ว
‎- โทบิ้น! ‎- เฟร็ดดี้!
‎โทบี้ ไม่ต้องห่วงเฟร็ดดี้ ‎กลับมาหาเราก่อน
‎โทบิ้น อยู่ไหนจ๊ะ ลูกรัก
‎โทบี้!
‎เฟร็ดดี้!
‎โทบิ้น!
‎ถ้าเธออยู่ข้างนอกพงหญ้า ‎อย่ากลับเข้ามาในนี้!
‎โทบิ้น ลูกอยู่ไหน
‎อยู่นี่ฮะ แม่
‎โทบิ้น ฮัมโบลต์ ไม่ได้ยินแม่เหรอ ‎กลับมานี่เดี๋ยวนี้!
‎- ที่รัก เห็นเขาไหม เขาอยู่ไหน ‎- ตรงนี้
‎- ฟังดูเหมือนเขาอยู่ข้างหน้าเราเลย ‎- คุณคือพ่อของโทบิ้นรึเปล่าครับ
‎ใช่ เธอเป็นใคร มันเกิดอะไรขึ้น
‎- อย่าเข้ามาในนี้! ‎- สายไปแล้ว เพื่อน
‎โทบิ้น
‎เธออยู่ไหน โทบิ้น
‎โทบิ้น
‎ที่รัก ฉันเริ่มกลัวแล้วนะ
‎มันเป็นแค่ทุ่งหญ้า
‎แต่หมอนั่น ฉันชักไม่แน่ใจ
‎โทบี้ อย่าให้ผู้ชายคนนั้นเข้าใกล้นะ ‎อย่าคุยกับเขา
‎ถ้าเห็นเขาให้วิ่งหนีเลย
‎ผมกลัวฮะ พ่อ
‎ได้ยินรึเปล่า เขาวิ่งผ่านเราไป
‎- ไม่นะ ที่รัก ไม่! ‎- โทบิ้น!
‎- เขาไปอีกทางนึง ‎- โทบิ้น!
‎นาตาลี!
‎นาตาลี รอเดี๋ยว!
‎นาตาลี!
‎โทบิ้น
‎นาตาลี!
‎โทบี้!
‎นาตาลี!
‎โทบี้!
‎นาตาลี
‎โอเคๆ รอสซี่ สงบสติอารมณ์ไว้
‎คิดบวก นั่นคือสิ่งที่จะช่วยนายออกจากที่นี่
‎นั่นคือสิ่งที่จะช่วยนายออกจากที่นี่
‎"คนที่คิดแจ่มแจ้ง จะเพิ่มยอดขายได้ตามแผน"
‎ใช่ไหม "คนที่คิดแจ่มแจ้ง ‎จะเพิ่มยอดขายได้ตามแผน"
‎"คนที่คิด... "
‎โทบิ้น พับผ่าสิ
‎พับผ่าสิ‎ ‎เจ้าเด็กบ้านี่
‎ไม่รู้จักฟังใช่ไหม
‎กับอีแค่ฟังก็ทำไม่ได้ใช่ไหม
‎บางทีถ้าแม่ของแกทำตัวให้เป็นแม่สักครั้ง ‎จับตาดูแก
‎โทบิ้น!
‎นาตาลี!
‎ช่วยด้วย!
‎หวัดดีค่ะ
‎มีใครอยู่ข้างนอกนั่นรึเปล่าคะ
‎ช่วยด้วย!
‎- ผมหลงอยู่ในนี้ ‎- ฟังดูเหมือนเขาเดือดร้อนมาก
‎ผมพยายามหาทางไปที่ถนน ‎แต่หาทางไม่เจอ!
‎โอเค
‎เราไปดึงเขาออกมาดีกว่า
‎อากาศร้อนมากเลย
‎ระวังนะ อย่าลื่นลงคูน้ำ
‎ฉันจะเอารถไปจอดออกนอกถนน
‎ช่วยผมด้วย! ช่วยผมด้วย!
‎เธออยู่ที่ไหน
‎จะมาหาผมไหม
‎"กาลครั้งหนึ่ง มีชายชื่อแมคสวีนีย์
‎ทำเหล้าจินหกใส่กระปู๋ที่เขามี
‎ด้วยมารยาทที่ดีสุดๆ เขาเติมเหล้าเวอร์มุต ‎และแอบให้แฟนสาวลิ้มรสมาร์ตินี่"
‎พูดได้น่าตรึงใจมาก
‎นี่ พวกคุณกำลังมองหาผมรึเปล่า
‎หาอยู่ รอก่อน
‎เบ็คกี้! เบ็คกี้ พูดต่อสิ
‎- "กาลครั้งหนึ่งมีผู้หญิงชื่อจิลล์... ‎- เบ็คกี้
‎กลืนยาระเบิดได้อย่างชิวๆ
‎พวกเขาเจอจิ๊มิของเธอ ‎ที่นอร์ทแคโรไลนานะเออ... "
‎หยุดก่อน ฉันเดินเลยเธอได้ไงก็ไม่รู้
‎เบ็คกี้
‎คาล นายอยู่ในนี้เหรอ
‎ฮัลโหล
‎มีคนอื่นอยู่ข้างนอกนั่นอีกเหรอ
‎เบ็คกี้ นี่ฉันเอง
‎เทรวิสเหรอ
‎ฉันอยู่ในนี้
‎ฉันอยู่ในนี้เหมือนกัน
‎อะไรนะ
‎นายมาอยู่นี่ได้ไง
‎ฉันไม่รู้ แต่ฉันอยู่นี่แล้ว
‎ทำไม มาทำบ้าอะไรที่นี่
‎ฉันมาตามหาเธอ
‎เดี๋ยวนะ เธอเข้ามาในนี้ก่อนพวกเราได้ไง
‎ฉันไม่รู้ แต่มันไม่สำคัญแล้วตอนนี้
‎เธออยู่นี่แล้ว
‎เราทุกคนอยู่นี่
‎มันไม่สำคัญแล้ว
‎เทรวิส
‎นั่นคุณเหรอ
‎โทบิ้น
‎เธอโอเครึเปล่า
‎ผมเจอเฟร็ดดี้
‎- มันตายแล้ว ‎- เฟร็ดดี้เหรอ
‎มีใครสักคนฆ่ามัน
‎ใครคือเฟร็ดดี้
‎หมาของผม
‎เครื่องในมันหลุดออกมาหมด
‎โทบิ้น...
‎ตอนนี้เธออยู่กับเฟร็ดดี้รึเปล่า
‎ฮะ
‎โอเค
‎โอเค อยู่ตรงนั้นเฉยๆ นะ
‎โอเคไหม อย่าขยับ
‎เรากำลังไปหาเธอ
‎โอเคไหม แค่...
‎แค่อย่าหยุดพูด
‎ได้ยินไหม เบ็คกี้ คาล
‎เออ แต่เราลองวิธีนั้นไปแล้ว
‎และมันไม่ได้ผล
‎แต่ฉันคิดว่าครั้งนี้อาจได้ผล
‎ตามเสียงของโทบิ้นนะ
‎โทบิ้น
‎เริ่มพูดได้แล้ว
‎เหมือนที่เบ็คกี้ทำน่ะเหรอฮะ
‎ใช่
‎- ใช่ แบบนั้นแหละ ‎- ได้ฮะ
‎"กาลครั้งหนึ่ง มีชายชื่อแมคสวีนีย์
‎ทำเหล้าจินหกใส่กระปู๋ที่เขามี
‎ด้วยมารยาทที่ดีสุดๆ เขา..."
‎ผมลืมท่อนต่อไป
‎"เขาเทอะไรสักอย่างใส่กระปู๋
‎และแอบให้แฟนสาวลิ้มรสมาร์ตินี่" เหรอฮะ
‎อะไรคือมาร์ตินี่
‎เป็นเครื่องดื่มน่ะ
‎คุณคือเทรวิสเหรอ
‎และนั่นก็เป็นกลอนลามก ไม่เหมาะสำหรับเด็ก
‎เบ็คกี้!
‎ขอบคุณพระเจ้าที่เธอไม่เป็นไร
‎ไม่เป็นไรแล้ว
‎เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
‎ทุ่งหญ้า...
‎มันไม่เคลื่อนย้ายสิ่งที่ตายแล้ว
‎นั่นไม่เห็นมีเหตุผลเลย
‎บอกมาสักอย่างเกี่ยวกับที่นี่สิที่มีเหตุผล
‎อธิบายให้เราฟังอีกทีสิว่าเธอมาที่นี่ได้ไง
‎ฉันตามเธอมา
‎นายคงตามอยู่ข้างหลังเราตลอดทางสินะ
‎เปล่า ฉันตามมาทีหลัง
‎หลังอะไร
‎หลังจาก...
‎เธอไม่โผล่มาที่แซนดีเอโก
‎เราเพิ่งออกจากที่นั่นสองวันที่แล้ว
‎ไม่
‎ไม่ มันนานกว่านั้น น่าจะประมาณ... สองเดือน
‎นี่สิที่ฟังดูไม่มีเหตุผล
‎ฉันว่าเราต้องตั้งสมาธิ ‎ว่าจะหาวิธีออกจากที่นี่ยังไง
‎ฉันจะไม่ยอมให้เบ็คกี้เดินสุ่มสี่สุ่มห้า ‎ในแดนมหัศจรรย์นี่อีกแล้ว
‎- เราต้องมีแผน ‎- เราจะนั่งเฉยๆ อยู่นี่ไม่ได้
‎เธอเป็นอะไรไหม
‎ฉันโอเค
‎- ฉันว่าเราต้องไปต่อแล้ว ‎- ใช่
‎ฉันเห็นด้วย ไปกันเถอะ
‎- ไปทิศไหนล่ะ ‎- ฉันไม่รู้!
‎ทิศทางไหนก็ได้
‎ทำไม ทำเพื่ออะไร
‎เพราะฉันไม่อยากอยู่ตรงนี้อีกต่อไป
‎มีคนมองเราอยู่
‎ฉันรู้สึกได้
‎โอเค
‎โทบิ้น
‎- โดดขึ้นไหล่ฉัน ‎- โอเค
‎โอเค
‎เห็นอย่างอื่นนอกจากพงหญ้าไหม
‎ไม่ฮะ
‎มีแค่พงหญ้า
‎และก็พงหญ้า
‎เดี๋ยวก่อน!
‎อะไร
‎ผมว่าผมเห็นอะไรบางอย่าง
‎น่าจะเป็นสิ่งก่อสร้าง
‎โบสถ์นั่นน่ะเหรอ
‎ไม่ ผมมองไม่ออก
‎มันอยู่ไกลเกินไป
‎โอเค มันอยู่ทางไหน
‎ทางนั้นฮะ
‎นายเห็นรถของเราที่โบสถ์ ‎แล้วไม่โทรเรียกใครเลยเนี่ยนะ
‎ไม่ คาล ฉันไม่ได้โทรเรียกใคร
‎ยังเห็นมันอยู่ไหม
‎ใกล้เข้าไปแล้ว
‎นายคงไม่ได้บอกใครว่ากำลังไปไหนใช่ไหม
‎เปล่า
‎บอกไปก็ไม่มีประโยชน์
‎จะได้มีใครสักคนมาตามหาเรา
‎ครอบครัวพวกเธอเป็นห่วงมาก
‎พวกเขาจะไปทำอะไรได้ ‎ถ้าถามฉัน ฉันว่าไม่มีใครมาหรอก
‎เธอก็มานี่
‎ใช่ และ...
‎ทุกคนคิดว่าฉันบ้าที่พยายาม
‎ฉันไม่ได้เช็กมันมาพักนึงละ
‎เป็นอะไรรึเปล่า
‎ไม่เป็นไร แค่...
‎เด็กเตะน่ะ...
‎ฉันคิดว่านะ
‎เด็กจะคลอดเร็วๆ นี้รึเปล่าฮะ
‎เขาจะถึงกำหนดคลอดในอีกสามเดือน
‎เด็กผู้หญิงเหรอ
‎ใช่
‎ฉันไม่อยากรอลุ้นน่ะ
‎ฉันจะตั้งชื่อเขาว่า "จินนี่"
‎อย่างน้อยก็สำหรับตอนนี้ ‎ตั้งตามชื่อของคุณป้าเวอร์จิเนีย
‎"จินนี่"
‎เธอไม่ชอบเหรอ
‎เปล่า มัน...
‎เจ๋งดี
‎ฟังดูย้อนยุคดี
‎ใช่ เขามีพลังเยอะ
‎ขยับเยอะมาก
‎นี่
‎ว้าว
‎พูดว่า "มีพลังเยอะ" นี่ถูกละ
‎ใช่
‎ฮัลโหล
‎อย่าให้คาลทำร้ายเทรวิส!
‎อย่าอยู่ห่างจากตัวเขานะ!
‎อยู่ใกล้เขาไว้
‎ไม่งั้นเราจะทำพลาดอย่างเดิมไปเรื่อยๆ !
‎ฮัลโหล นี่ใครคะ
‎ฮัลโหล เกิดอะไรขึ้น
‎เมื่อกี้อะไรกัน
‎อีกเหตุผลที่ต้องไปต่อ
‎ใช่
‎ช่วยด้วย!
‎เบ็คกี้!
‎เบ็คกี้
‎เบ็คกี้!
‎เบ็ค!
‎เบ็คกี้! เบ็ค
‎- เบ็คกี้! ‎- ตื่นสิ เบ็ค!
‎- ขยับไป ‎- ไปไกล... เฮ่!
‎เฮ่! เดี๋ยวก่อน!
‎- ไม่นะ ‎- มานี่
‎โอเค ไม่เป็นไรแล้ว
‎- พ่อ! ‎- โทบี้! โอ้ ขอบคุณพระเจ้า
‎โทบี้ ขอบคุณพระเจ้า
‎- เด็กขยับอยู่ ‎- นี่ เธอโอเคไหม
‎คงเป็นเพราะเขาตั้งครรภ์อยู่ ‎และเป็นลมแดด แค่นั้นเอง
‎เขาจะไม่เป็นไร
‎เราทุกคนจะไม่เป็นไร
‎คุณคือรอสส์ พ่อของโทบิ้น
‎ใช่
‎ไม่ต้องห่วงนะ แม่ของลูกอยู่ข้างนอกนั่น
‎เราจะหาเขาให้เจอแล้วออกจากที่นี่
‎เราทุกคน
‎คุณหาทางออกเจอเหรอ
‎ใช่ ฉันออกไปที่ถนน แต่ฉันจะ ‎ไม่ไปไหนโดยไม่มีครอบครัวของฉัน
‎ยังไงครับ
‎มันไม่ได้เป็นเส้นตรง บอกได้แค่นั้น
‎- เธอมุ่งหน้าไปทางไหน ‎- ไปหาตึกนั่น
‎- ตึกเหรอ ‎- เราเกือบถึงที่นั่นละ
‎ใช่
‎มานี่
‎เอาล่ะ มาเร็ว ขึ้นมาบนไหล่ โทบิ้น
‎มันหายไปแล้ว
‎แถวนี้ก็แบบนี้แหละ
‎แต่ฉันมีเส้นทางออกนะถ้าใครสนใจ
‎เพลงของวงซีซีอาร์เหรอครับ
‎โดยแรกเริ่มมันเป็นเพลงลูกทุ่ง
‎ขอเดานะ คุณเคยเป็นนักร้องนำในวงใช่ไหม
‎สมาชิกสี่คน แสดงทุกอาทิตย์ในบาร์ท้องถิ่น
‎ประมาณนั้น
‎ฉันเก่งเรื่องการมองคนออก ‎ต้องทำเป็นในธุรกิจที่ฉันอยู่
‎"ออก! "
‎ใช่แล้ว ฉันอยู่ในธุรกิจอสังหาฯ
‎เรากำลังพักร้อน ‎ตอนที่เดินทางผ่านใจกลางของสหรัฐฯ
‎มันไปได้ด้วยดีจนกระทั่งเราเจอเธอ
‎ผมพยายามเตือนคุณแล้ว
‎ฉันแค่พยายามทำให้เธอลำบากใจน่ะ
‎ฉันรู้ว่าไม่ใช่ความผิดของเธอ
‎โชคชะตาแอบสุมหัวกันวางแผน
‎มันก็เป็นแบบนั้นตลอดอยู่แล้วนี่
‎เชื่อรึเปล่าว่า ก่อนฉันจะมาลงเอยที่นี่
‎ก่อนจะเข้าธุรกิจอสังหาฯ
‎ฉันเล่นกีตาร์เก่งสุดๆ
‎ในวงประสานเสียงของโบสถ์
‎ใช่แล้ว
‎ฉันกับกีตาร์ของฉันกับพระเยซู ‎กำลังจะประสบความสำเร็จ
‎แต่ฉันก็แต่งงานแล้วมีลูก และ...
‎เป็นช่วงเวลาที่ดี
‎แต่ก็ไม่มีอะไรที่สามารถ ‎เทียบได้กับสิ่งนี้
‎นี่มันอะไรกัน
‎ลองดูเองสิ
‎มีรอยแกะสลักบนหิน
‎มันดูเก่าแก่มาก
‎แกะสลักโดยคนอเมริกันพื้นเมืองรึ
‎ไม่ ฉันพนันได้เลยว่ามันอยู่ที่นี่
‎ตั้งแต่ก่อนพวกชนเผ่าไคโอวาจะออกล่า ‎ในบริเวณโอเซจ เควสตัส
‎เก่าแก่กว่าภูเขามาก
‎น่าจะอยู่นี่ก่อนธารน้ำแข็งจะพัดภูเขาไป
‎เธอรู้ใช่ไหมว่าเราอยู่ที่จุดศูนย์กลางของสหรัฐฯ
‎อยู่ตรงกลางทวีปเป๊ะ
‎ฉันเดาว่าหินก้อนนี้...
‎อยู่ที่จุดศูนย์กลางเป๊ะๆ
‎เราไม่ได้มานี่เพื่อมาท่องเที่ยวชมวิวนะ
‎คุณจะพาเราไปหาทางออก
‎ฉันพามาแล้วไง
‎เธอแค่ต้องดู
‎มันมีแผนที่หรืออะไรสักอย่างบนหินเหรอ
‎แค่วางมือบนหินแล้วเธอจะรู้
‎นั่นหมายความว่าไง
‎หยุด!
‎- นาตาลี ‎- แม่!
‎มานี่เร็ว
‎ผมตามหาคุณซะทั่วเลย
‎- ขอบคุณพระเจ้าที่คุณไม่เป็นไร ‎- อย่าเข้ามาใกล้นะ
‎อย่าเข้ามาใกล้พวกเรา!
‎ไม่ว่าเขาจะบอกอะไรพวกเธอ ‎ไม่ว่าเขาพูดอะไรไป เขาโกหก!
‎อะไรนะ คุณพูดเรื่องอะไร
‎คุณก็รู้ดี
‎ผมแค่รู้และสนใจว่า ‎ในที่สุดเราก็ได้อยู่ด้วยกัน
‎ทุกอย่างจะไม่เป็นไรแล้วนะ ที่รัก
‎อะไรอีกล่ะ
‎มีอะไรเหรอ ที่รัก
‎ฉันเห็น...
‎ฉันเห็นเขา
‎เขา...
‎เขาอะไร
‎เขาอะไร พูดมาสิ
‎เขาไม่ได้...
‎เขาไม่ได้ชีวิต
‎ฉันเห็นเขาอยู่บนพื้นก่อนหน้านี้
‎ฉันมั่นใจว่าเห็นเขา
‎โทบี้...
‎ตอนนี้แม่แค่สับสนนิดหน่อยน่ะ
‎ต้องสับสนอยู่แล้วสิ
‎อยู่โดยไม่มีอาหารและน้ำเป็นวันๆ
‎ฉันไม่ได้สับสน
‎ฉันเห็นเขา ฉันเห็นเขา และคุณ...
‎ตอนนั้นคุณ...
‎ตอนนั้นคุณกำลัง...
‎ตอนนั้นฉันจะทำอะไร
‎คุณจะทำร้ายฉัน
‎ทำร้ายคุณเหรอ
‎คุณกล้าคิดแบบนั้นได้ไง ‎เราลงเรือลำเดียวกันนะ
‎เราเป็นเหมือนครอบครัวแล้วนะ
‎ใช่ไหม เทรวิส เราเชื่อใจกันได้
‎เราต้องไปแล้ว
‎ฟังนะ ขอบคุณที่ช่วยเรา แต่...
‎เราจะไปตามทางของเราละ
‎อยากมากับเราไหมครับ
‎ไม่ เดี๋ยวก่อน ฟังผมพูดก่อน
‎หินก้อนนี้
‎ถ้าคุณแตะมัน คุณจะรู้
‎มันเหมือน...
‎มันดีที่สุด
‎มันเหมือนการรับขนมปัง
‎ผมรู้ว่ามันฟังดูเหมือนดูหมิ่นศาสนา แต่มันจริง
‎พวกเธอคิดว่านี่เป็นเรื่องบังเอิญเหรอ
‎มันมีเหตุผลที่คนถูกนำพาเข้ามาในพงหญ้า
‎เราทุกคนอยู่นี่เพราะเรามีสิ่งต่างๆ ให้แก้ไข
‎และสติปัญญาของหินนี่
‎ก็พาสองครอบครัวให้มาพบกันเพื่อแก้ไขปัญหา
‎มันแค่ขอให้มีศรัทธาสักนิด
‎แค่แปะนิ้วทั้งห้าลงบนหิน ‎แล้วเธอก็จะได้รับการให้อภัย
‎บาปทั้งหมด การล่วงเกินทั้งหมด ‎ความเสียใจทุกอย่างจะหายไป
‎และเราจะได้รับโอกาสอีกนับไม่ถ้วน
‎มันเป็นสิ่งที่งดงามเหลือเกิน
‎เธอต้องเชื่อฉันสิ
‎ผมว่าคุณควรปล่อยเขาไป
‎ไม่งั้นจะยังไง
‎ฟังนะ คุณเสียเปรียบอยู่ตอนนี้
‎นั่นเป็นคำขู่เหรอ
‎บวกเลขง่ายๆ
‎ถ้าเธอคิดว่าฉันชักชวนอย่างสุภาพ
‎เพราะไม่กล้าที่จะใช้ไม้แข็ง
‎เธอก็คิดผิดมหันต์ละ
‎มันจะดีกว่าถ้าเธอยอมมาที่ก้อนหินด้วยตัวเอง
‎เปิดใจรับมันอย่างที่ฉันทำ
‎ตอนนี้ สิ่งที่ฉันอยากรู้คือ..
‎คุณมาที่นี่ได้ยังไง
‎เพราะหินจะไม่ยอมให้คุณหาเราเจอ ‎นอกจากว่ามันต้องการให้หาเจอ
‎นอกจากว่า นี่ไม่ได้เกี่ยวกับคุณเลย
‎อ๋อ...
‎เข้าใจแล้ว
‎นี่มันเกี่ยวกับฉัน
‎อยากให้ขายของแบบยัดเยียดเหรอ
‎ได้
‎ได้สิ ฉันพร้อม
‎เทรวิส! ไม่นะ!
‎- ไม่! ‎- ไปเร็ว!
‎เทรวิส!
‎หยุดนะ!
‎- คาล! ‎- ไม่ มากับ...
‎คาล ช่วยเขาสิ!
‎- ได้โปรด! ‎- ฉันไม่ใช่พวกขี้โกหก
‎เมื่อเธอแตะหินนั่น เธอจะรู้ทุกอย่างที่ฉันรู้
‎ทุกอย่างที่พงหญ้ารู้ รวมถึงวิธีออกจากที่นี่
‎เพียงแต่ว่า เธอจะไม่อยากออก
‎โทบิ้น! หนีเร็ว!
‎แม่ฮะ!
‎ไม่!
‎แม่ฮะ!
‎ไม่!
‎ไม่ต้องห่วงนะ ลูก
‎- มันก็แค่ก้อนเนื้อ ‎- แม่ฮะ!
‎และเนื้อหนังมังสาก็จะกลายเป็นต้นหญ้า
‎แม่ฮะ!
‎ไม่!
‎แม่ฮะ!
‎ไปเร็ว!
‎ออมแรงไว้เถอะ เด็กๆ
‎พวกเธอหนีการไถ่บาปไม่พ้นหรอก
‎เขาพูดถูก เราจะไปไหนล่ะ
‎เฟร็ดดี้!
‎มาเร็ว
‎มาเร็ว! เร็วเข้า!
‎คาล!
‎เราจะทำไงดี
‎เขาหาเราเจอแน่
‎ฟังฉันนะ สิ่งแรกที่ต้องทำคือจัดแขนฉันให้เข้าที่
‎- ไม่เป็นไรนะ โทบิ้น ‎- พ่อผมพูดถูก
‎เราคือหญ้า
‎เราตายแล้วก็คืนชีพไปเรื่อยๆ
‎- เหมือนเฟร็ดดี้ ‎- หนึ่ง สอง...
‎นี่
‎มานี่
‎- เธอโอเคไหม ‎- ฉันไม่เป็นไร
‎- ฉันไม่รู้ว่าจะทำไงดี ‎- เห็นชัดเลยว่าไม่รู้
‎เราคงไม่ต้องมาซวยแบบนี้ถ้าไม่ใช่เพราะนาย
‎เอาล่ะ การโทษกันเองไม่ได้ช่วยแก้ปัญหา
‎ทุกอย่างบ่งชี้ว่ามันไม่มีทางแก้ปัญหา
‎ถ้าเรายังคงเดินวนไปวนมาเป็นวงกลม
‎ฉันจะรู้สึกดีขึ้นเยอะ ‎ถ้าได้พูดสิ่งที่เราก็รู้ๆ กันอยู่
‎มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
‎เธอลืมไปแล้วเหรอว่า ‎เขาทอดทิ้งเธออย่างไม่ใยดี
‎ว่าเขาทิ้งขว้างเธอไป
‎ว่าเขาอยากให้เธอทำแท้ง
‎เบ็คกี้...
‎ฉันขอโทษ
‎- ฉันแค่อยากจะ... ‎- อยากจะอะไร
‎ดูแลฉันเหรอ
‎ปกป้องฉันเหรอ
‎ฉันต้องการอาหาร
‎ฉันต้องการน้ำ ต้องการที่นอน
‎สิ่งที่ฉันไม่ต้องการมากกว่านี้ ‎คือความรักระหว่างพี่น้อง
‎ไม่
‎คาลพูดถูก
‎ฉันมันเลว
‎และฉันก็ทำผิดพลาด...
‎ครั้งใหญ่
‎แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่แท้จริง ‎ที่เธอไม่ชอบขี้หน้าฉัน
‎ใช่ไหมล่ะ คาล
‎เริ่มได้ดีนี่
‎ไม่ มันเป็นข้ออ้างที่ดี ‎แต่มันไม่ใช่เหตุผลที่แท้จริง
‎นายไม่อยากให้ฉันอยู่ใกล้ๆ ‎ตั้งแต่ก่อนจะมีเด็กแล้ว
‎ความจริงคือ มันไม่มีอะไร
‎ที่ฉันจะทำได้เพื่อให้นายชอบฉัน
‎เพราะไม่เคยมีใครดีพอ ‎สำหรับน้องสาวของนาย
‎คนที่เรียนจบมัธยมปลายก็คงจะดี
‎รู้อะไรไหม ฉันไม่ได้เหลวแหลกอย่างที่นายคิด
‎ไม่เลย นายเป็นร็อคสตาร์ ‎ที่ประสบความสำเร็จสุดๆ
‎นายเสียสละทุกอย่างเพื่อ ‎ความเพ้อฝันที่ไร้สาระและปัญญาอ่อนนั่น
‎และตอนนี้เราทุกคนก็ต้องทุกข์ทรมานเพราะมัน
‎แล้วนายก็เป็นพระเอกตัวจริง
‎เล่นบทเป็นคุณสามีให้กับน้องสาวตัวเอง
‎นั่นเป็นสิ่งที่ดีรองลงมาจากการได้อึ๊บเขา ‎ซึ่งคือสิ่งที่นายอยากทำใช่ไหมล่ะ
‎หยุดได้แล้ว พวกเธอ
‎หยุดได้แล้ว!
‎เปิดประตูซะ!
‎มาเร็ว ทางนี้!
‎การไถ่บาปมาถึงแล้ว!
‎มาเร็ว
‎เร็วเข้า
‎นี่
‎ไม่เป็นไรนะ
‎มาเร็ว รีบหน่อย!
‎- ปิดประตู! ‎- เออ
‎โอเค
‎เขาเปิดประตูนั่นไม่ได้โดยไม่มีค้อนขนาดใหญ่
‎อย่าเพิ่งแน่ใจไป
‎เราจะทำไงดี เราติดอยู่บนนี้
‎ไม่ ฟังฉันนะ ตอนฉันขับมาที่นี่ ‎ฉันเห็นตึกนี้จากถนน
‎เราก็เห็นเหมือนกัน
‎ใช่ โบสถ์อยู่ฝั่งตรงข้าม
‎โอเค
‎เธอโอเคไหม
‎อืม ไม่เป็นไร
‎พระเจ้า มันอยู่นั่นไง
‎อยู่ใกล้มาก
‎แต่ถ้าเราเข้าไปในพงหญ้านั่นอีกรอบ ‎เราก็จะกลับไปจุดเริ่มต้น
‎เฟร็ดดี้
‎ไอ้หมานั่นทำให้ฉันขนลุก
‎มันหายไปไหนแล้ว
‎นั่นไง อยู่ที่ถนน
‎มีรู
‎มันมีรู
‎คิดว่าเป็นทางออกรึเปล่า
‎อาจจะ แต่เรายังไปไม่ถึงที่นั่น...
‎โทบิ้น
‎โทบิ้น ฉัน...
‎เบ็คกี้ เราต้องออกไปจากที่นี่
‎เทรวิสอยู่ไหน
‎เขากำลังมา
‎มีรูอยู่ทุกที่นะ คาลวิน
‎ชีวิตก็เต็มไปด้วยรู
‎โทบิ้น กลับมานี่
‎- เทรวิส ‎- เบ็ค เราต้องไปต่อ!
‎เราจะไปเฉยๆ แบบนี้ไม่ได้
‎ฉันจะกลับมาหาเขา ‎แต่เราต้องพาเธอออกไปก่อน
‎ฉันเจอทางออกแล้ว มันอยู่ตรงนั้น
‎เทรวิส!
‎- เราใกล้มากแล้ว! ‎- เทรวิส!
‎เบ็ค ฉันเป็นพี่ชายเธอนะ
‎และฉันกำลังบอกให้เธอลืมไอ้งั่งนั่นซะ
‎เธอทำอะไรลงไปรึเปล่า
‎เบ็ค
‎ฉันรักเธอนะ
‎- อย่ามาเข้าใกล้ฉัน ‎- เบ็ค
‎ไม่ เดี๋ยวก่อน
‎เบ็ค รอเดี๋ยว
‎เบ็ค ได้โปรด
‎ขอร้องล่ะ เบ็ค รอก่อน
‎เธอคงคิดว่าเธอจะเสียน้องสาว ‎เมื่อได้ออกไปจากที่นี่
‎คิดว่าเด็กจะนำเทรวิสกับเขากลับมาหากัน ‎ส่วนเธอก็จะโดนทอดทิ้ง
‎เธอคงคิดถูกแล้วแหละเกี่ยวกับเรื่องนั้น
‎ความผิดพลาดเดียวคือการคิดว่า ‎เธอจะมีวันได้ออกไปจากที่นี่
‎ฉันประทับใจนะ
‎แน่นอนว่าสมัยก่อนฉันเคยเป็นนักวิ่งดาวรุ่ง
‎เคยเล่นบาสเกตบอลด้วย
‎ฉันรู้ๆ
‎เธอกำลังคิดว่า ‎ถ้าเธอเลี้ยวซ้ายแทนที่จะเลี้ยวขวา
‎เธอคงหนีจากฉันไปได้
‎แต่เธอดันไปทางซ้าย
‎และก็เลี้ยวขวา
‎และเธอก็วิ่งต่อไปเรื่อยๆ โดยที่ไม่เลี้ยวเลย
‎แต่ที่นี่
‎ในทุ่งที่มีหลายทางแยก
‎เธอไม่ได้เลือกทางเลือกใดทางเลือกนึง
‎เธอเลือกไปแล้วทุกทาง
‎และทุกทางก็นำกลับมาหาฉัน
‎เทรวิส
‎เบ็คกี้
‎เทรวิส
‎เป็นโอเคไหม
‎ฉันกลัว
‎เทรวิส เธออยู่ไหน
‎เกิดอะไรขึ้น
‎พี่ชายของเธอ...
‎ฉันว่าเขารักเธอมากเกินไปหน่อย
‎แต่นี่ไม่ใช่ความผิดของเขา
‎ฉันผิดเอง
‎ฉันมีโอกาสกับเธอและฉันก็โยนมันทิ้งไป
‎ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎ฉันอยากให้เธอรู้ว่า...
‎ฉันดีใจที่เธอไม่ฟังฉัน
‎ฉันดีใจที่เธอเก็บจินนี่ไว้
‎เบ็คกี้
‎มี...
‎มีอะไรบางอย่างที่ฉันไม่ได้บอกเธอ
‎ฉันกะจะยกลูกให้เป็นบุตรบุญธรรมของคนอื่น
‎ฉันกลัว
‎ฉันไม่คิดว่าตัวเองพร้อมจะเป็นแม่
‎เราถึงได้เดินทางไปแซนดีเอโก
‎มีครอบครัวนึงอยู่ที่นั่น
‎เธอไม่อยากทำแบบนั้นแล้วเหรอ
‎มันจะแตกต่างกันยังไงล่ะตอนนี้
‎เราจะออกไปจากที่นี่
‎ฉันจะหาทาง ลูกของเรา ‎สมควรที่จะมีชีวิตอยู่ต่อ
‎เขาเป็นเด็กที่แข็งแรง
‎ฉันรู้สึกได้ว่าเขาเตะอยู่
‎ฉันอยากจับมือของเธอจัง
‎มันอยู่ตรงนี้
‎- เบ็คกี้ ‎- ไปให้พ้นจากฉันนะ!
‎เบ็คกี้ เกิดอะไรขึ้น
‎ตลกดีนะ นี่เป็นที่ที่ฉันปล้ำกับนาตาลีตอนแรกสุด
‎ฉันพยายามให้เขาเห็นทางสว่าง ‎แต่เขาไม่ยอมฟัง
‎มาเร็ว
‎อยากแตะก้อนหินไหมจ๊ะ
‎อยากเปลือยกายนอนบนหินไหม
‎อยากมีอะไรกันไหม
‎ภายใต้ดวงดาวในขณะที่ใบหญ้าร้องชื่อพวกเรา
‎มันคือบทกวีนะเนี่ย
‎เลือดก็ดี
‎แต่หยดน้ำตาดียิ่งกว่า ‎สำหรับหินเก่าแก่ที่มีความกระหาย
‎แต่ต้องทำอย่างรวดเร็ว
‎ไม่อยากทำต่อหน้าเด็ก
‎ไม่!
‎เทรวิส!
‎ฮัลโหล
‎ฟังฉันนะ
‎อย่าให้คาลทำร้ายเทรวิส
‎อย่าอยู่ห่างจากตัวเขานะ!
‎อยู่ใกล้เขาไว้
‎ไม่งั้นเราจะทำพลาดอย่างเดิมไปเรื่อยๆ
‎ฮัลโหล นี่ใครคะ
‎ฮัลโหล มันเกิดอะไรขึ้น
‎ไม่
‎เด็ก
‎เด็กทารกน้อย
‎เด็ก
‎ไม่เป็นไรนะ
‎นี่ๆๆ
‎ไม่ อย่าเร็วเกินไป ‎ฉันไม่อยากให้เธอป่วย
‎- ฉันขอดูลูกของฉันหน่อย ‎- ไม่เป็นไร
‎ฉันได้ตัวเขาแล้ว
‎เขาอยู่ตรงนี้
‎เขามาแล้ว
‎เขาเยี่ยมไปเลยเนอะ
‎คลอดออกมาแข็งแรงดี
‎เธอคือพระนางมารีย์นี่นา
‎สงสัยจังว่าพวกนักปราชญ์จะมาเมื่อไหร่
‎พวกเขาจะมีของขวัญอะไรให้เราบ้าง
‎"กาลครั้งหนึ่ง มีชาวนาจากลีดส์
‎เขากลืนเมล็ดที่อยู่เต็มหีบ
‎ต้นหญ้าหลายต้น
‎งอกออกจากก้น
‎และลูกกระแป๋งเขา...
‎มีวัชพืชขึ้นทุกร่องกลีบ"
‎คาล...
‎นั่นอะไรน่ะ
‎ฉันกำลังกินอะไรอยู่
‎หญ้า
‎มันก็แค่หญ้า
‎และเมล็ด และอะไรจำพวกนั้น
‎พวกวัวก็กินแบบนี้เป็นประจำ
‎นี่อีกชิ้น
‎มันดีสำหรับเธอ
‎ดีสำหรับจิตวิญญาณของเธอ
‎โอ้โห
‎เธอกินหมดเกลี้ยงเลย
‎ใช่
‎แบบนั้นแหละเด็กดี
‎มันรสชาติเหมือน...
‎เหมือนอะไร
‎เหมือน...
‎เธอเหรอ
‎เบ็คกี้!
‎เบ็คกี้
‎เด็ก
‎ไม่นะ
‎ขอร้อง
‎ขอร้อง ไม่นะ
‎พ่อผมฆ่าเด็กทารก
‎ผมรู้ว่าเขาทำ
‎เขาเจอคาล
‎เขาก็ฆ่าคาลด้วย
‎มันจะไม่มีวันหยุด
‎เขาจะฆ่าพวกเราซ้ำแล้ว...
‎ซ้ำเล่า...
‎ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
‎และมันจะไม่มีวันหยุด
‎ฉันจะไม่ยอมให้เขาทำร้ายเธอ
‎แต่ตอนนี้เขามองเราอยู่
‎คุณอยู่นั่นรึเปล่า รอสส์
‎จะหลบทำไม
‎ถ้าอยากฆ่าเรา
‎ก็รีบๆ จัดการได้แล้ว!
‎ฉันอยู่นี่
‎เห็นรึเปล่า
‎ฉันรออยู่
‎เทรวิส
‎ไม่
‎ฉันมองไม่เห็น
‎ยาหยีของเธอทำฉันตาบอด
‎แต่รู้อะไรไหม
‎แถวนี้สิ่งที่มองเห็นก็หลอกตา
‎ฉันไม่มีมันซะดีกว่า
‎พ่อฮะ!
‎แย่หน่อยนะ ฉันชอบเธอ
‎เหมือนได้เห็นตัวเองในตัวเธอ
‎พ่อ ไม่นะ!
‎ไม่นะ พ่อ ไม่!
‎ฉันแค่ต้องการ...
‎ที่จะช่วยพวกเธอไถ่บาป
‎หยุดนะ!
‎พระเจ้ารู้ว่าเธอนั่นแหละที่ต้องการมันมากที่สุด
‎คราวหน้าก็แล้วกันนะ
‎เทรวิส!
‎แกพร้อมรึยัง
‎ไม่นะ!
‎มันงดงามมากเลยใช่ไหมล่ะ
‎- ไม่! ‎- มันอยากให้แกแตะมัน
‎ทุ่งหญ้านี้ต้องการแบบนั้น
‎ต้องการมากกว่าฝน
‎มันง่ายมากเลย ลูก
‎การไถ่บาปมันง่ายเหลือเกิน
‎ฉันจะไม่กลับมาที่นี่!
‎คุณก็เหมือนกัน!
‎เทรวิส อย่านะ
‎อย่านะ ไม่!
‎ไม่นะ!
‎ถ้าคุณแตะมัน
‎คุณจะไม่มีวันออกจากที่นี่
‎เทรวิส
‎ตามฉันมา
‎ฉันจะไม่ออกไป
‎แต่เธอ...
‎เธอไม่สมควรอยู่ที่นี่
‎เบ็คกี้ก็เหมือนกัน
‎อย่าให้พวกนั้นเข้ามา
‎อย่าให้พวกนั้นเข้ามานะ โทบิ้น
‎ช่วยด้วย!
‎หวัดดีค่ะ
‎มีใครอยู่ข้างนอกนั่นรึเปล่าคะ
‎ช่วยด้วย!
‎ผมหลงอยู่ในนี้
‎ฟังดูเหมือนเขาเดือดร้อนมาก
‎ผมพยายามหาทางไปที่ถนน ‎แต่หาทางไม่เจอ!
‎โอเค
‎เราไปดึงเขาออกมาดีกว่า
‎ไม่! อย่าเข้าไปในนั้น!
‎เดี๋ยวก่อน!
‎ไม่!
‎อย่าเข้าไปในนั้น!
‎- อยู่ห่างมันไว้ อยู่ห่างมัน ‎- โอ้ พระเจ้า
‎เธอเป็นอะไรรึเปล่า
‎ช่วยด้วย!
‎เมื่อกี้เขาเพิ่ง...
‎เราเพิ่งได้ยินเสียงเขา...
‎ช่วยด้วย!
‎อย่าไปฟังเขา
‎กลับขึ้นรถเร็ว คุณต้องรีบไป
‎- เด็กน้อย พ่อแม่ของเธออยู่ไหน ‎- มันไม่สำคัญ ได้โปรด
‎- เราแค่ต้องไป ขึ้นรถเถอะ ‎- โอเค
‎- เราทำไงดี ‎- ผมหาทางออกไม่เจอ!
‎ฟังดูเหมือนเขาเดือดร้อนมาก
‎ไม่! ไม่ อย่าให้เขาเข้าไป
‎ถ้าเขาเข้าไป ‎เมื่อคุณเข้าไป คุณจะไม่มีวันออกมาได้อีก
‎ได้โปรด!
‎ได้โปรด
‎จะมาหาผมไหม
‎ช่วยผมด้วย!
‎- เธอได้สิ่งนี้มาได้ไง ‎- จากเทรวิส
‎คาล เดี๋ยวก่อน
‎กลับออกมาเดี๋ยวนี้
‎นี่ อย่าเพิ่งไปสิ
‎ดูนี่
‎เขาบอกว่าได้มันมาจากเทรวิส
‎เทรวิสเหรอ
‎ผมจะอธิบายให้ฟังทีหลัง ผมสัญญา
‎แต่ตอนนี้เราต้องไปแล้ว ได้โปรด
‎นี่
‎เป็นอะไรรึเปล่า
‎เราต้องไปแล้ว
‎แล้วเด็กนั่นล่ะ
‎ได้ยินผมไหม
‎พวกคุณอยู่ไหน
‎พวกคุณต้องช่วยผมออกไปจากที่นี่
‎มีบางอย่างทะแม่งๆ เกี่ยวกับที่นี่
‎เราต้องไปจากที่นี่
‎- ได้โปรด ‎- โอเค ขึ้นรถ
‎ช่วยผมด้วย!
‎ได้โปรด อย่าเพิ่งไป!
‎ไม่เป็นไรนะ
‎ทุกอย่างจะโอเค
‎เดี๋ยว
‎อะไร
‎พาเขาไปโทพีกากันเถอะ
‎หาสถานีตำรวจ
‎- นั่นคือทางที่เราเพิ่งมา ‎- ใช่ ฉันรู้
‎ฉันนึกว่าเราจะไปต่อ
‎ฉันไม่ควรไปจากที่นั่น
‎แน่ใจเหรอ
‎แล้วครอบครัวที่แซนดีเอโกล่ะ
‎ตอนนี้ฉันมีครอบครัวของตัวเองแล้ว
‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎(คำบรรยายโดย เมธ์ ดุรงคเวโรจน์)